تاریخ اسماعیلیان و حاکمان

تاریخ اسماعیلیان
  پیش گفتار
      تاریخ اسماعیلیان نیز مانند بسیاری دیگر از تاریخ های ایران،  باید توسط جوانان باهوش متخصص ایرانی دوباره نویسی شود،  تا دروغ های آن پاک شود.
 
اسماعیلیان
      در زمان سلجوقیان ایران،  حسن صباح رهبری اسماعیلیان ایران را بدست گرفت،  و با تسخیر قلعه الموت در قزوین،  یک حکومت محلی را پایه گذاری کرد،  و سپس این حکومت را،  به بسیاری از نقاط ایران گسترش داد.  دوره فرمانروایی اسماعیلیان تا ۶۵۴ (هجری قمری) با  مرکزیت فرمان دهی در قلعه الموت قزوین ادامه یافت.  عمده فعالیت آن‌ها مبارزه با خلفای بنی عباس و مغ هایی بود،  که بعداً با دروغ های تاریخ،  به مغول های مغولستان معروف شدند.  حسن صباح به عنوان شاخص ترین فرمانروای اسماعیلیان،  با انجام تبلیغات وسیع در بین کشاورزان و بینوایان،  توانست حوزه قدرت خود را تا سوریه کنونی گسترش دهد.  سرانجام دولت اسماعیلیه پس از ۲۰۰ سال حکومت در قزوین،  با حمله هلاکو از خانات ایرانی از بین رفت.
   فرقه اسماعیلیه ــ  یا باطنیه،  فرقه‌ ای از شیعه امامیه ‌است،  آنها معتقد هستند،  محمد بن اسماعیل برادرزاده موسی کاظم،  آخرین امام می‌ باشد.  ظهور این فرقه اصلاً نتیجه اختلاف در امامت اسماعیل بن جعفر صادق با برادرش موسی بن جعفر بوده ‌است.  اسماعیلیان معتقدند که پس از مرگ جعفر صادق (در قرن هشتم میلادی) امامت به پسر بزگتر وی می‌رسید؛  اما چون پسرش اسماعیل پیش از پدر درگذشته بود،  امامت به محمد بن اسماعیل منتقل شد،  که سابع تام است،  و دور هفت با او تمام می‌شود،  و پس از او امامت در خاندان وی باقی ماند.  آنها در میان اهل سنت به «باطنیان» مشهورند،  و شیعه هفت امامی نیز نامیده می‌شوند.  اسماعیلیه به دو فرقه مستعلوی و نزاری تقسیم می‌شوند.
 
   حاکمان اسماعیلی ــ  حسن صباح،  کیا بزرگ ‌امید،  محمد بن بزرگ ‌امید،  حسن بزرگ امید،  محمد دوم بن حسن بن محمد،  حسن سوم بن جلال الدین بن محمد دوم،  محمد سوم بن حسن سوم،  رکن‌الدین خورشاه        
   ادبیات اسماعیلیان ــ  ادب فارسی در نزد اسماعیلیان اهمیت بسیاری داشت،  و به خاطر اینکه بیشتر پیروان آنان از مردمان عام بودند،  بیشتر کتاب‌ های خود را به فارسی می ‌نوشتند.  از آنها نوشته‌ها و شعر هایی به زبان فارسی بر جای مانده ‌است.  بزرگترین شاعر و نویسندهٔ اسماعیلی ناصرخسرو است،  که در قرن پنجم هجری می‌زیست.  از دیگر شخصییت های ادبی پیرو فرقه اسماعیلیه؛  حکیم سعدالدین بن شمس الدین نزاری بیرجندی قهستانی،  معروف به حکیم نزاری قهستانی (نیمه دوم سده هفتم و آغاز قرن هشتم هجری قمری) است،  که به علت پیرو اسماعیلیه بودنش؛  به هیچ عنوان از او در ایران معاصر نامی آورده نشده،  و کمتر کسی از این شخصیت ادبی گمنام؛  نام و نشانی شنیده است.  دیوان قائمیات از حسن محمود کاتب اثری نو یافته،  و در خور توجه در ادبیات اسماعیلی است.
   قلعه‌ های اسماعیلیه ــ  قلعه الموت،  قلعه لمبسر،  قلعه فورگ،  قلعه کوه قائن،  قلعه میمون دژ،  قلعه دژ کوه،  قلعه ی شاهدژ در نهبندان،  قلاعی در تون، سرایان، زیرکوه، اصفهان، سمنان، شاهرود،  در مجموع حدود دویست قلعه.  جهت اطلاع از این قلعه ها مراجعه شود به:
     عکس قلعه الموت،  عکس شماره 4475،  درباره این قلعه اطلاعات زیادی در اینترنت وجود دارد،  جهت اطلاع در جستجوها بنویسید "قلعه الموت  و مطالب را بخوانید.
    سبز= جنگل های شمال ایران، سفید= آسمان شفاف مرکز ایران، قرمز= سرخی فجر خلیج فارس
    توجه:  اگر وبلاگ به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  وبلاگ انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبلاگ و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبلاگم بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.
این نوشته در تاریخ ایران ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.