تاریخ آثار ادبی و هنری و علمی ایران

تاریخ آثار ادبی و هنری و علمی ایران
   پیش گفتار
      در این دوره دشمنان تاریخی ایران با تهاجمات مجازی می خواهند بگوید،  که ایران فاقد تمدن و فرهنگ بوده و احمقانه می گویند،  شاهنامه و حافظ و گلستان و بوستان و انبوه آثار ادبی و فرهنگی و علمی ایران دروغ و یا ساخته و پرداخته یکی دو قرن گذشته است.  بدین جهت این صفحه را جهت پاسخ گویی به این دشمنان احمق ایجاد کرده ام،  و به مرور و در فرصت هایی هر یک از آثار هنری و تاریخی را تعریف می کنم.  کوشش بزرگان علم و ادب و گرد آورنگان آنها ستایش انگیز،  و فرهنگ ایرانی وامدار آنها است،  وظیفه ما پاسداری از آثار و ادامه راه آنها می باشد.
    1 ــ   تاریخ شاهنامه فردوسی
    الف ــ   شاهنامه بایسنقری،  در میان شمار بسیار شاهنامه های مصور و آراسته موجود در کتابخانه ها و موزه های جهان یکی از نامور ترین و شناخته ترین آنها شاهنامه بایسنقری می باشد،  این کتاب نفیس با چند ویژگی از نسخه های مشهوری چون شاهنامه دموت و شاهنامه شاه طهماسبی که قبل و بعد از آن پدید آمدند برتری دارد.  دو نسخه یاد شده قربانی آزمندی دارندگان آنها شده،  و شیرازه آنها از هم گسسته و برگ های آن را در گوشه و کنار جهان پراکنده شده اند.  اگر از چین افتادگی در متن آن بگذریم،  شاهنامه بایسنقری نسخه کامل و دست نخورده در میان شاهنامه های مشهور رده اول به شمار می آید.  دیگر آن که این نسخه از دیدگاه نفیس بودن و زیبایی و آراستگی در نوع خود کم مانند است.  ایران تا کنون دو اثر را در فهرست میراث مستند یونسکو به ثبت رسانده است،  شاهنامه بایسنقری و وقف نامه ربع رشیدی.
      نگارگری، تذهیب، تجلید و دیگر آرایه های کتاب با استادی تمام انجام گرفته و اگر از ضعف در خط نسخه آن هم به سبب همزمانی کتابت آن با آغاز تکامل قلم نستعلیق در گذریم،  این شاهنامه همه امتیازات لازم یک نسخه خطی را در خود دارد.  سومین امتیاز وجود مقدمه ای است،  که برای نخستین بار بر این شاهنامه افزوده اند،  ظاهراً به دستور بایسنقر میرزا که باید او را یکی از هنر دوست ترین شاهزاده های دوران مجموعه سلسله های ایرانی دانست.  دست نویس های متعددی از شاهنامه گرد آوری نمودند،  و مقدمه ای مفصل با تلفیق مقدمه های پیشین به این شاهنامه و نسخه های دیگر آن نوشته شد.  هر چند این مقدمه از نظر درستی مطالب تاریخی و متن خود شاهنامه از دیدگاه داشتن خطا های نوشتاری و افزودن اشعار الحاقی دارای نقاط ضعف بسیار است،  در هر صورت تدوین آن موجب رواج بیشتر شاهنامه در ایران و در سراسر جهان شده.
      شاهنامه فردوسی به قطع رحلی 26 @ 38 سانتیمتر،  شامل 700 صفحه،  هر صفحه 31 سطر هر سطر سه بیت به قلم نستعلیق کتابت خفی جعفر بایسنقر،  کتابت شده به سال 833 هجری قمری برابر 1430 میلادی بر کاغذ خانبالغ نخودی است. 
     شاهنامه با شمسه مذهب عالی حاوی کتیبه ای به قلم رقاع،  بر زمینه زرین شامل نام و القاب بایسنقر میرزا آغاز می شود،  صفحه های دوم و سوم نسخه شامل تصویر شکارگاه است،  و بر دو صفحه مذهب به نقش دو ترنج نام و القاب آن شاهزاده دیده می شود.  دو صفحه حاوی مقدمه منثور و نیز دو صفحه آغاز متن شاهنامه با حاشیه های مذهب مرصع آراسته و بین السطور آن ها طلا اندازی شده است.  نسخه را جمعاً با 22 تصویر آبرنگ بدون رقم نگارگر آراسته اند،  جلد این نسخه چرمی ضربی طلا پوش با دو حاشیه روغنی در بیرون و سوخته معرق طلایی بر زمینه لاجوردی در اندرون است.  این شاهنامه به شماره 716 در کتابخانه کاخ گلستان به ثیت رسیده،  و در سال 1350 خورشیدی به صورت چاپ لوحی در تهران منتشر شده است.  ادامه دارد.
چرا بايد به ايرانی بودن خود افتخارکنیم
      سرزمین وسیع ایران به دلیل قرار داشتن در چهار راه تمدنی و وسط قاره کهن که در ایران و ایرانیان نوشته ام،  امکانات رشد و انکشاف تمدن و فرهنگ و دانش را بهتر از بقیه نقاط جهان داشت.  وظیفه امروز جوانان ایرانی است،  که با هوشیاری راه گذشتگان را در مسیر سازندگی تمدنی و فرهنگی و علمی ادامه دهند.  بدین منظور مطالعه و پیگیری وبلاگ انوش راوید کمک بزرگی می تواند باشد.
      اولين مردماني كه سيستم اگو يا فاضلاب را جهت تخليه آب شهري به بيرون از شهر اختراع كردند ايرانيان بودند،  در آثار به جای مانده در شوش و تخت جمشید کاملاً آشکار می باشد.  می بایست توسط جوانان میهن پرست تحقیقات گسترده تری در این باره انجام پذیرد،  و نسبت به شناسایی آن طرح های زیر بنایی شهری باستانی به جهان اقدام شود.  اولين مردماني كه اسب را به جهان هديه كردند ايرانيان بودند،  که به نام اوستی یا اسبی معروف شدند،  اکنون در قفقاز به نام استان اوستیای شمالی و جنوبی در کشورهای روسیه و گرجستان قرار دارند.  این دواستان تقاضای خود مختاری و آزادی می کنند،  باید ایرانی ها در همه جهان آنها را دریابند.  اولين مردماني كه حيوانات خانگي را تربيت كردند،  و جهت بهره مندي از آنان استفاده كردند ايرانيان بودند،  در قدیمی ترین افسانه ها و اسطوره ها گفته شده است.  همچنین در آثار گورها و شهر های تاریخ ایران پیداست،  گاه دیده شده قطعاتی از آثار تاریخی نگهداری حیوانات به خوبی شناسایی نمی شود.  اولين مردماني كه مس را كشف كردند ايرانيان بودند،  در جیرفت و شهر های باستانی استان های مرکزی ایران آثار آن باقی است.  اولين مردماني كه روشن کردن آتش و استفاده از آن را در جهان كشف كردند،  ايرانيان بودند،  در آثار شهر سوخته و بسیاری از سایت های باستانی مشخص است.  اولين مردماني كه ذوب فلزات را آغاز كردند ايرانيان بودند، در شهر سيلك در اطراف كاشان و سایت های باستانی دیگر نمونه هایی از کوره های اولیه وجود دارد.  اولين مردماني كه كشاورزي را جهت كاشت و برداشت كشف كردند ايرانيان بودند،  رجوع به همان آثار شهرها و سایت های تاریخی شود.  اولين مردماني كه نخ را كشف كردند و موفق به ريسيدن آن شدند ايرانيان بودند،  آثار به جا مانده از نخ و پوشاک بسیار است،  که نمونه در هیچ جای جهان ندارد.  اولين مردماني كه سکه را در جهان ضرب كردند ايرانيان بودند،  به تاریخی سکه و پول مراجعه شود.  اولين مردماني كه حروف الفبا را ساختند، 7000 سال پيش در جنوب ايران، ايرانيان بودند،  رجوع شود به تاریخ خط و نویسایی در ایران.  اولين مردماني كه شيشه را كشف كردند،  و از آن براي منازل استفاده كردند ايراينان بودند،  در آثار تاریخی موزه ها و سایتهای تاریخی دیده می شود.
      . . . و بسیاری موضوعات و اختراعات و اکشافات از ایران بوده،  که نیازی نیست همه آنها را در اینجا بنویسم،  زیرا این وبلاگ برای باز نویسی مطالب تاریخی نیست،  فقط گاهی این کار جهت روشنتر شدن انجام می شود.  در سخن وبلاگ شیوه کار وبلاگ را گفته ام که خواندن آنرا پیشنهاد می کنم،  و منتظر نظرات عزیزان برای پیشبرد اهداف می باشم.
عکسی از شاهنامه فردوسی،  مشروح در اینجا،  عکس شماره 2600.
سبز= جنگل های شمال ایران، سفید= آسمان شفاف مرکز ایران، قرمز= سرخی فجر خلیج فارس
    http://arq.ir
این نوشته در تاریخ ایران ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.