تاریخ نگهداری آثار تاریخی در ایران

 
تاریخ نگهداری آثار تاریخی در ایران
   پیش گفتار
      تاریخ نگهداری و پاسداشت آثار تاریخی و باستانی در ایران،  سابقه تاریخی طولانی دارد،  در زمان سلسله هخامنشیان برای حفظ آثار گذشتگان تلاش فراوان می شد،  و دستورات ملی و مردمی صادر می شد.  در دوره های اسلامی برای حفظ و نگهداری و بازسازی آثار دینی منجمله مساجد تلاش فراوان می شد،  و آثار زیادی از این دوره باشکوه و مفصل تاریخ ایران باقی مانده است.  اما با پیدایش استعمار،  غارتگران و کارگزاران و چهره های استعمار،  که در ایران بعنوان تاریخ نگار و تاریح نویس بوده اند،  بسیاری از آثار باستانی ایران را بعنوان غربی جا زده اند،  یا سرقت کرده و از بین برده اند.  عده ای مثلاً تاریخ دان ایرانی،  چه در بخش دولتی یا دانشگاهی،  بدون هیچ تحقیق و یا به ناچار،  گفته های آنها را رد یا تکذیب نکرده اند،  یا چشم و گوش بسته پذیرفته اند.  در این پست به تعدادی از آنها می پردازم، و به مرور ادامه می دهم. 
پیکره مقدس میترایی
      که به دروغ می گوند مجسمه هرکول است،  و آنرا نشانی و سندی از حمله الکساندر یونانی به ایران می نامند.  این پیکره در سال 1327 خورشیدی،  در محل کنونی کشف شد.  زمان ساخت آن حدود 150 ق.م،  تعیین کرده اند،  که برابر با اواسط سلطنت مهرداد اول اشکانی معروف به اشک نهم است،  البته این زمان جای باز نگری علمی جدید دارد.  کتیبه ای در پشت این پیکره به زبان آشوری است،  این زبان بسیار قدیمی تر از زمان پیدایش خط یونانی می باشد.  نمونه این مجسمه که مانند ایزد مهر است،  در چندین معبد میترایی اروپایی وجود دارد،  که بسیار شبیه هم هستند.
   عکس پیکره مقدس میترایی ایرانی،  که به اشتباه یا دروغ می گویند مجسمه هرکول یونانی است،  عکس شماره 1410.
   معبد هرکول ــ  معبدی که  در مسیر مسجد سلیمان به اندیکا است،  که نیای تخت جمشید و پاسارگارد است.  رومن گریشمن برد نشانده را یکی از قدیمترین عبادتگاه های رو باز ایرانی معرفی کرده است،  که برای قرنها تشریفات مذهبی،  در هوای آزاد در آن انجام می شد.  ساختمان آن متعلق به پارسها و هخامنشیان است،  و نقوش برجسته روی سنگ های آن مربوط به عهد اشکانیان می باشد.  این معبد نه به الکساندر یونانی ارتباطی دارد،  و نه با سلسله سلوکیان،  تنها به علت کشف مجسمه زیر,  آن را معبد هرکول نامیدند:
   مجسمه ای به ارتفاع بیش از دو متر،  در حالی که شیری را خفه می کند،  در این معبد از خاک بیرون آورده شده است.  گویند این مجسمه هرکول است!  توجه داشته باشید  مجسمه دیگری با این شمایل که زیر آن کتیبه ای بوده است این فرد را ایزد بهرام  معرفی کرده است.
   سکونتگاه هرکول ــ  غار طبیعی کرفتو یکی از بازمانده های دوران غار نشینی است،  که در استان کردستان می باشد.  بر سر در طبقه سـوم کتیبه ‌ای وجـود دارد،  و به همین علت غار را معبد هرکول هم می‌نامند،  در این کتیبه آمده است:  در ایـن جا هراکلس سکونت دارد،  باشـد که پلیدی در آن راه نیابد.
   اگر هراکلس (هرکول) در کردستان سکونت داشته است،  پس کرد بوده است و نه یونانی!  هرکول نام آشوری (یونی) ایزد بهرام اهل کردستان ایران است.   (منبع اینجا)
مومیایی حسن آباد سنندج
   تپه زاغه ــ  این تپه یک گورستان باستانی است،  و در مسیر شهرک حسن آباد- سنندج قرار دارد،  در این قبرستان مردگان به صورت چمباتمه‌ای دفن شده اند،  اشیائی همچون نیزه های جنگی، دست بند مفرغی و کاسه های سفالی نیز کشف شده است.
      در 30-8-1387 هنگام عملیات تعریض جاده مسیر شهرک حسن آباد ـ سنندج، 5 قبر تاریخی کشف شدند.  مسئولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کردستان،  طبق کارشناسی های اولیه،  قدمت این قبرها را 3 هزار سال تخمین زدند.  در این قبرستان که مردگان به صورت چمباتمه‌ ای دفن شده اند،  اشیائی همچون نیزه های جنگی، دست بند مفرغی و کاسه های سفالی نیز کشف شده است.  شاهدان عینی که در ساعات ابتدایی کشف این گورها قادر به دیدن آنها شدند،  اظهار داشتند که یکی از این قبرها مربوط به یک پادشاه می باشد.  قبرستان کشف شده در فاصله 500 متری تپه باستانی زاگرس سنندج قرار دارد،  که در فهرست آثار ملی ثبت شده است.
عکس قبر های تاریخی یافته شده،  عکس شماره 5757.
      یک جسد کامل و سالم در یک تابوت طلایی قرار دارد،  لایه بیرونی آن را سرب و ساروج و لایه داخلی آن کامل طلا کاری شده،  طول این تابوت هم دقیقاً به اندازه طول جسد است.  در کنار سر این جسد،  یک یا دو جعبه طلایی و با محتویات و اشیایی از جنس طلا وجود دارد.  همچنین در کنار آن یک نیزه،  و در روی سینه و میانه بدن آن،  دو شیه یکی به شکل ماهی،  و دیگری به شکل عقاب قرار دارند.  روی این دو صفحه کلماتی به خط میخی حک شده است.  همچنین در پشت سر جسد و بر دیواره تابوت،  تصویری حک شده دیده می شود.
      نکته قابل توجه در این جسد،  سالم بودن جسم است،  این جسد حتی به شیوه مومیایی های کشف شده،  در پارچه  قرار داده نشده،  ولی با این وجود تمام نقاط آن کاملاً سالم مانده است.  تصاویر مربوط به چهار جسد دیگر،  در تلویزیون محلی کردستان پخش شده،  اما تصویر مربوط به این پادشاه تاکنون در تلویزیون ملی و شبکه محلی کردستان پخش نشده است.  به گفته مردم محلی،  با توجه به اینکه سرقت آثار تاریخی کردستان همواره از سوی تخریب گران آثار تاریخی ایران  صورت گرفته است،  این نگرانی وجود دارد،  که این جسد نیز همچون موارد دیگر به سرقت برود،  و یا تخریب شود.
عکس از مومیایی بی نظیر پیدا شده در منطقه حسن آباد سنندج،  عکس شماره 5756.
      احتمال داده می شود،  این مومیایی متعلق به دیاکو دوران پادشاهی ماد باشد،  در احتمال دیگر او را گودرز شاهنامه فردوسی می دانند.  متاسفانه تا کنون هیچ گونه اطلاعی از سرنوشت این مومیایی در دست نیست،  اما در هر صورت با حداقل عکس های موجود،  بزودی خط میخی نوشته شده در تابوت،  توسط علاقمندان و دانشمندان متخصص مستقل ملی مردمی ایران ترجمه و منتشر خواهد شد،  و مشخص می شود که واقعیت چه بوده است.  با وجود این کشف اتفاقی،  مشخص می شود که مومیایی های دیگری،  در دل خاک پاک ایران نهفته باشند،  و خود را از چشم ناپاک دشمنان تاریخ ایران استعمار و امپریالیسم پنهان کرده اند.
شاهنشاه ایران دیاآکو
      دیاآکو را اولین پادشاه ایران گفته اند،  او وقتی به پادشاهی رسید شهر همدان یا هگمتانه آنروزگار را پایتخت خویش قرار داد.  وی دستور ساخت هفت دیوار تو در تو و استوار را در همدان داد،  که درون این دیوارها باغ و بیشه و بوستان فراوانی پدید آوردند،  این سازه شگفت‌انگیز پایتخت ایران آن روزگار بود.  دیاآکو 53 سال پادشاهی کرد.
 
 
عکس تصویر خیالی شاهنشاه دیاآکو،  مشروح در اینجا،  عکس شماره 4020.
      در این زمان که عوامل و کارگزاران استعمار بیشر از هر دوره تاریخی در قاره کهن پخش هستند،  و می خواهند سر به تن این ملتها نباشد،  و دائم می گویند ایران و ایرانی در تاریخ نبوده،   وظیفه مسئولین محترم در حفظ و نگهداری آثار تاریخی سنگین تر است.  بنا به گفته شاهدان،  مومیایی توسط یک هلیکوپتر ناشناس،  از محل خارج گردید،  و به محل نامعلومی انتقال داده شده است.  سازمان میراث فرهنگی در موزه فقط چند تکه استخوان را به عموم مردم نشان داد،  و هنوز گزارشی از وضع مومیایی فوق ابراز نکرده است.  تصاویر گرفته شده توسط مردم حاضر در لحظات یافته شدن اجساد،  شبهاتی را نزد انبوه فراوان علاقمندان تاریخ و فرهنگ ایران بوجود آورده،  و آنها نگران این مومیایی با ارزش تاریخ ایران هستند.
   توجه:  درصورتیکه مقامات محترم سازمان میراث فرهنگی،  و یا هر یک از ایرانیان،  گزارش یا خبری از این موضوع مهم تاریخی و سرنوشتی دارند،  در نظرات یا ایمیل بنویسند،  تا در اینجا منتشر نمایم.
عکس بخشی از اشیاء کشف شده موزه بغداد،  عکس شماره 6290 .
      در زمان حملات هوایی و سپس زمینی آمریکا به بغداد،  موزه عراق غارت شد،  در بعضی تحقیقات مشخص شد،  که این غارت برنامه از قبل داشته است.  مقداری از اشیای موزه توسط موزه داران درست کار پنهان شده بود،  ولی بخشی بسرقت رفت،  تاکنون نیمی از آنها کشف شده است.  آیا هرگز کسی از این ایرانیان مدعی تاریخ ایران،  از آن موزه داران بغداد که با جان خود بازی کرده،  و نیمی از اشیای موزه را پنهان کرده بودند،  قدر دانی شده است؟  آیا کسی از ایرانیان مدعی تاریخ ایران،  پیگیر سرقت های موزه بغداد بوده است؟  اشیای موزه بغداد متعلق به تاریخ ایران است،  و در ازای زمان به امانت در آن موزه هستند.
 
آبی= روشنفکری و فروتنی،  زرد= خرد و هوشیاری، قرمز=  عشق و پایداری،  مشروح اینجا
    توجه:  اگر وبسایت به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبسایت و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبسایت بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.
ارگ   http://arq.ir
این نوشته در عمومی ایران ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.