بزودی پست میشود
بخوردان های زیر خاکی هزار ساله از آمریکای جنوبی، ساده ها این بخوردانها در سنگ نگاره ها را میگویند سفینه های فرازمینی ها، و کلی داستان فرا زمینی درست میکنند. شماره 8062.
تصوری کرههای سنگی کاستاریکا مجموعه بیش از 300 گوی، که بین سالهای 600 تا 1500 میلاد بدست انسان ساخته شده. معمولاً به فرهنگ منقرض شده دیکیس نسبت داده میشوند. اندازه کره ها از چند سانتی متر تا بیش از 2 متر قطر و وزن آن به 15 تن میرسد. تقریبا جنس تمامی آنها از سنگ آذرین و سخت به نام گرانودیوریت است. شماره 9710.
مومیایی آگات مامیته است، یک پیر مورد احترام از قبیله آنگا در پاپوآ گینه نو، احتمالا قدمتش به چند قرن پیش میرسد. جسد او اکنون در یک وضعیت منحصر به فرد در روستای کوکه قرار دارد، و در بلندای کوه ها آشیانه شده. از طریق فرآیندهای دقیق، دودی و خشک گردیده، و بدن او را به عتیقه ای ماندگار تبدیل کرده اند. آگات مامیته با احترام حمل میشود، یک پارادوکس را تجسم میکند، سکون در حرکت، زندگی در مرگ. حضور او به عنوان یک یادآور دائمی از فانی بودن است، از ماهیت زودگذر هستی، با این حال شکل حفظ شده او زمان را به چالش میکشد، و در میان نسلها در قلب قبیله طنین انداز میشود. ولی ایکاش این مردم بجای مرده پرستی، شعور و درک و دانش را میپرستیدند، و بجای ملتی عقب افتاده، مردمی پیشرو در علم و تولید میشدند.
شمشیر سلطان سلیم عثمانی قرن 16 در موزه نظامی استانبول مزین به ظرافت کاری شعر پارسی، در وبسایتهای مربوطه موزه اطلاعات بیشتری درباره آن وجود ندارد، منجمله مشخصات، و آیا سلطان دستور ساخت داده، یا کادو گرفته، یا دزدی و غنیمت جنگی است. جالب اینجاست میلیونها نفر ایرانی به استانبول میروند، اما یک گزارش از این موزه و این شمشیر ندارند. فاجعه ملی!
نوشته شده روی شمشیر: چنان تیغست این تیغ دل افروز، که دشمن را کند یک لحظه جان سوز.
الهه مادر این نوع الهه ها در شبه جزیره عربستان بفروانی از هزارههای دوم تا چهارم گاه ایرانی یافت شده، آنها تمدن ماری یا مادری یا زن را در آنجا میگویند. این تمدن در ایران تکامل یافت و پیش درآمد آئین مهری گردید. تراشیدن این سنگها با سنگ شیشه و سنگ آتش فشانی یعنی ایجاد حرفه و صنف صنعتی در هفت هزار سال پیش. موزه موزه متروپولیتن و موزه خصوصی لندن. نگاره 6042 .
پلاک الهه بین النهرین اینانا یا ایشتار و نمادگرایی الهی، این پلاک سفالی قابل توجه متعلق به سنتهای هنری بین النهرین باستان است، و یک شخصیت الهی زن قدرتمند را به تصویر میکشد، که تصویر آن اغلب با الهه‌های اینانا یا ایشتار مرتبط است. اینانا یکی از مهمترین خدایان سومر باستان بود، در حالی که ایشتار در سنتهای بعدی اکدی و بابلی به همتای نزدیک او تبدیل شد. هر دو الهه با مضامینی از جمله عشق، تمایلات جنسی، باروری، قدرت و جنگ مرتبط بودند، که منعکس کننده ماهیت پیچیده اقتدار الهی در دین بین النهرین است. شکل روی پلاک هایی از این نوع اغلب به صورت رو به جلو نشان داده میشود، و بر حضور الهه و جایگاه ماوراء طبیعی او تأکید میکند. بسته به شیء و دوره خاص، ویژگی هایی مانند سربندهای استادانه، بالها، حیوانات، جواهرات و اشکال بدن با دقت چیده شده میتوانستند هویت و اقتدار الهی را منتقل کنند. پلاکهای سفالی در مقایسه با مجسمه های سنگی یادبود نسبتاً در دسترس بودند، و در دورههای خاصی از تاریخ بین النهرین به تعداد قابل توجهی تولید میشدند. آنها میتوانستند در زمینه های خانگی، مذهبی یا سایر موارد مورد استفاده قرار گیرند، اگرچه عملکرد دقیق پلاکهای منفرد همیشه مشخص نیست. یکی از مشهورترین نمونه‌های این سنت، نقش برجسته برنی است، یک پلاک بزرگ سفالی بین‌النهرینی از اوایل هزاره چهار گاه ایرانی، که اغلب با اینانا یکی دانسته شده است. نگاره 6044.
پکتورال با سر شیر پرنده الهه ای به شکل شیر پرنده با تاج دایره، ارتفاع 85 میلیمتر، حدود قرن 43 گاه ایرانی، از نوبیا سودان جدید دوره ناپاتان برای مراسم دفن. در گنجینه های نوبیا در موزه هنر سنت لوئیس. نگاره 6046
سکه لئو ششم و الکساندر نام فولیس ۸۸۶ تا 912 در ضرابخانه قسطنطنیه موزه خصوصی، برنز قطر 28 و ۸.۵۳ گرم. درفش صلیب مانند درفش کاویانی است. بیشترین دروغ نویسی درباره تاریخ ایران، قرون 9 تا 11 در بیزانس نوشته شده، منجمله دروغ تاریخی حمله الکساندر به ایران، و تقریباٌ تمام دروغها بنام تاریخ نویسان یونان. نگاره 6045.
