تاریخ و جغرافیای دوران اسلامی ایران نیازمند باز نویسی دقیق علمی است، بویژه دو قرن اول اسلامی ایران، بدلیل نفوذ تاریخ نویسی استعماری سعی شده تاریخ را بگونه ای بنویسند، که ایرانیها کامل ضعیف بی اراده و شکست خورده و دشمن اعراب و غیره بتصویر کشیده شوند.

تغییر درک از آثار و تاریخ را جدی بگیریم، سیستم آموزشی در علوم اجتماعی بویژه دانش تاریخ، یاد داده هر آنچه که گفته، خود علم است و بس، درصورتیکه اینگونه بینش در واقع فسیل بودن است. علم تغییر دارد و مهمتر از هر موضوعی تغییر درک از آثار و تاریخ است. ممکن است سالها و قرنها یک سنگ نگاره و نبشته و چیزی، ملاک نوعی دانش خاص باشد، ولی این دلیل نمی شود، که آن واقعیت و تمام است. فقط کافیست بدانیم علم تغییر و رشد و تکامل دارد، و هر آن باید در جهت بالا بردن علم و دانش و درک خود کار و تلاش کنیم.