تاریخ ایران سخن می گوید

تاریخ ایران سخن می گوید
چند مطلب جالب و خواندنی از گوشه های تاریخ و جغرافیای ایران
تاریخ ایران سخن می گوید
تصویر یادگاری مردم محلی در هنگام کشف مجسمه،  مشروح در اینجا،  تصویر شماره ۷۵۳۳.
تپه زیویه (گنکه سوراخ)
     تپه زیویه (گنکه سوراخ) مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در ۴۲ کیلومتری شمال شرقی شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای زیویه واقع شده،  و این اثر در تاریخ ۴ دی ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۷۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.  از این تپه باستانی اشیا با ارزش بسیاری کشف شده که همگی در موزه ایران باستان قرار دارند.  این تپه باستانی اکنون شرایط مساعدی ندارد،  و نگهداری از آن بطور شایسته ای صورت نمیگیرد،  در اینجا.
تپه زیویه
تصویر تپه زیویه،  عکس شماره ۷۹۱۷.
      این تپه که در اصل قلعه‌ ای بود،  شامل:  سالنها، حیاط، اتاق های متعدد، تالار ستوندار، انبار قلعه، ورودی اصلی و پلکان سنگی است. مهمترین اشیای به دست آمده از این منطقه سر عقاب طلایی و گردن بند های طلایی است.  قلعه دارای حفاظی با دیواره های سنگی طبیعی است،  و با خشت های گلی به ابعاد ۱۴*۴۶*۴۶ سانتیمتر ساخته شده است.  درون حیاط قلعه چاه آبی قرار داشته،  که آب باران به آنجا هدایت و از آنجا خارج میشده است.
      این بنای باستانی به شکل ساختمان های مهندسی ساز امروز بوده،  و دارای پنجره و راهرو های پرشمار بزرگ،  و ایوان و بالکنی بسیار زیبا،  سرستون های سنگی بوده است.  براساس شواهد موجود آب این ساختمان بر اساس قانون ظروف مرتبط،  با نوعی لوله کشی تامین می شده است؛  آبی که در چشمه ای نزدیک ساختمان جاری بوده است.  ولی این ماجرا بخش غم انگیزی نیز دارد و آن غارت گنجینه های آثار تپه زیویه است،  که آن را به دهه ۲۰ همین سده نسبت می دهند.  طی چندین سال حفاری در زیویه علاوه بر شش قبر از پادشاهان و امرای ماد،  ساختمان سه طبقه زیبا و باستانی زیویه را که از شاهکار های معماری عهد باستان بود در هم ریخته و از بیخ و بن کندند.  آثاری که بخشی از آنها در برخی از موزه های بزرگ جهان و بخشی دیگر اکنون نزد ثروتمندان اروپا،  امریکا و روسیه است و در کلکسیون های شخصی نگهداری می شود.
      سفال زیویه در مقایسه با دیگر سفال های هزاره اول پیش از میلاد از ظرافت و زیبایی خاصی برخوردار است.  در قبر های زیویه تعداد زیادی ریتون نیز کشف شده است،  ریتون هایی به شکل گوزن مرغابی یا آبخوری های ساده که از سفال قرمز رنگ ساخته شده اند.  همچنین در میان آثار زیویه اشیای تزیینی طلایی به وفور دیده میشود،  که هر کدام از آنها ارزش بالای هنری دارند.  مجسمه، پلاک، دستبند، بازوبند،  و اشیای تزیینی زنانه و ظروف مختلف از آن جمله اند.  گویا در واقع این ساختمان مرکز اولین دادگستری ایران باستان بوده است.
پرسر یا پارسا
      پرسر ها یا پارسا ها روحانیون معبد زیویه بودند،  اثر باستانی این نیایشگاه هم اکنون در روستای زیویه استان کردستان ایران وجود دارد.  این پرستشگاه دارای سه تختگاه پائینی و میانی و بالایی است،  با تالار ها و پایه ستون های سنگی و راه پله ها متعدد و…،  همانند تخت جمشید ولی با مقیاس کوچکتر است.  در این معبد قربانگاه حیوانات وجود داشته،  و استخوان های حیوانات نیز در آن قربانگاه کشف شده است.  هنگام حفاری اثری از ریزش سقف و خرابی پیدا نشده،  و معلوم است معبد تعطیل شده است،  و آنها دربها و سقف را باز کرده،  گویا آنها امید به دایر کردن دوباره را نیز داشته اند.  بنا به تحقیق های باستان شناسان،  که حدود ۲۰۰ سال تخمین های آنها با یکدیگر اختلاف دارد،  معبد در زمان ماناها دایر بوده،  و گاهی مورد حمله اورارتورها و سکاها قرارگرفته است.  اثر این درگیری و سرنیزه های و تکه زره از آنها یافت شده،  ولی هیچ یک از این درگیریها منجر به خراب و تعطیل شدن معبد نشده است.  تا اینکه به ناگه در ۴۳۳۲ تا ۴۳۳۷ خ.ا،  برابر با ۶۵۰ تا ۶۵۵ ق.م،  معبد تخلیه شده است.  این پارسا یان پرس ParSa بودند،  یعنی امامه ای به سر داشتند،  که نام آن پر بود،  عکس و مشروح در اینجا،  یونی آنی ها به آنها پرس یا پارسا یا با تغییر آوا پرشا گفتند.  بعد از مهاجرت یونانیها و رومیها به اروپا،  نام پرشیا را با خود بردند.
      تمام آثار کشف شده در معبد،  که کم هم نیستند درست مانند آثار دوره های بعد تخت جمشید است،  آنچه که به تحلیل می توان گفت:  بنا به فرمول های رشد و تمدن بشر،  مذهبی جدید دست به یک مهاجرت زد،  و گروه پر سر های زیویه،  به جنوب مهاجرت کردند،  و بخش دور افتاده ای از جنوب را از باشندگان آنجا برای ساخت معبد جدید گرفتند،  و بزودی توانستند مذهب خود را گسترش دهند،  و هخامنشیان را بوجود آورند،  آثار موجود در زیویه بخوبی نشان می دهد،  که هنر های تخت جمشید تکامل یافته هنر های زیویه می باشد،  و در عین حال نشان می دهد تمام ساخت و ساز تخت جمشید،  کار ایرانی بوده است،  و از اینکه گفته و نوشته اند از این طرف و آنطرف جهان هنرمندان آمده و تخت جمشید را ساخته اند،  دروغ بی پایه و اساس است.  بمنظور آشنایی با زیویه از شبکه مستند تلویزیون کشور ایران بخواهید فیلم زیویه کار پژمان مظاهر پور را نشان دهد.
تپه زیویه
   تصویر آثار تاریخی معبد زیویه،  تمام آثار تاریخی این معبد که کم هم نیستند،  نشان می دهد این معبد پیش در آمد تخت جمشید بوده است،  عکس شماره ۴۰۲۶.  ده ها سال این معبد و مقبره ها و تابوتها و آثار آنها،  توسط جویندگان گنج غارت شده است،  پس کجایید جوان هایی که می گویید عاشق ایران و تاریخ ایران هستید،  دریابید.
   توضیح:  سی استان از تمام سی استان ایران،  در یک استان شکل گرفته بود،  و مرکز نجوم و علوم دینی تمام ایران گردید،  زابل مرکز علوم و تاریخ نجوم ایران هم در سی استان بود.  سی استان یا سیستان باستانی تا پایان قرن ۵۵ آریایی میترایی،  مطابق با آذربایجان غربی کنونی کشور ایران بود،  روحانیون اصلی ایران مغ ها در سیستان و معبد بزرگ آنجا بودند،  که به تحقیق من تخت سلیمان کنونی بوده است.  مطابق معمول تاریخ تمدن بشر،  هر دین و فرقه،  ریتمی در حال انشعاب می باشند.  در هزاره چهارم آریایی میترایی بخشی از مغ های سیستان جدا شده،  و به جنوب در جوار کوه رحمت رفتند.
 
 
کشف قدیمی‌ترین نمونه خط جهان در ایران
      کاوش‌‌های اخیر در محوطه چغاآهوان،  نظریه قدیمی‌ترین اسناد مربوط به پیدایش خط در بین‌النهرین را کامل رد کرد،  و نشان داد که تاریخ پیدایش خط بعد از حروف هیروکلیف جی،  در دشت شوشان ایران بوده،  و سپس به بین النهرین و دیگر نقاط رفته است.
لوح زیر خاکی
تصویر لوح کشف شده،  عکس شماره ۷۹۱۸ .
      باستان‌شناس‌ها در کاوش‌های اخیر چغاآهوان به یک شیء کوچک گلی برخورد کردند،  که نمونه‌ های مشابهی از آن در بین‌النهرین یافت شده،  با این تفاوت که قدمت این اثر به نیمه نخست هزاره دوم خورشیدی ایرانی،  و قدیمی‌تر از نمونه‌ های مشابه آن در بین النهرین بازمی‌گردد.  براساس گفته باستان‌شناس‌ها قدیمی‌ ترین نمونه گل نبشته‌ های شبیه به گل‌نبشته چغاآهوان مربوط به اواخر هزاره سوم خورشیدی ایرانی است،  که در جنوب بین‌النهرین یافت شده است.  الواح گلی نشان از پیدایش و روند تکاملی خط دارند.  بدین ‌ترتیب با کشف جدید باستان‌شناس‌ها در چغاآهوان به‌نظر می‌رسد یکی از قدیمی‌ترین نمونه های مدارک آغاز نوشتار در ایران و از منطقه شوشان بزرگ به‌دست آمده ‌است.
      یک باستان‌شناس در خصوص الواح جدید به‌دست آمده از چغاآهوان به خبرگزاری میراث فرهنگی گفت:  لوح به‌دست آمده یکی از مهم‌ ترین شاخصه ‌های تمدن و معیارگذار پیش از تاریخ به تاریخ خط است.  اردشیر جوانمردزاده افزود:  قدیمی‌ترین مدارک و نمونه‌ های یافت شده را که می‌توان به آغاز و پیدایش خط نسبت داد مربوط به توکن‌ها یا اشیای گلی شمارشی دوره نوسنگی می‌شود.  این اشیا که در سراسر خاورمیانه و خاور نزدیک پراکنده‌اند،  در محوطه‌ های نوسنگی ایران هم به‌دست آمده‌ اند.  وی گفت:  نمونه‌ های آغازین تابلت‌ های گلی را می‌توان به دوران عبید چهار در بین النهرین (نیمه دوم هزاره دوم خورشیدی ایرانی) نسبت داد.
      این درحالی است که طی کاوش‌ های اخیر محوطه چغاآهوان دشت مهران واقع در استان ایلام نمونه‌ای از بالشتک‌ های گلی کشف شده،  که براساس مقایسه‌ های انجام ‌شده تاریخ نیمه اول هزاره دوم خورشیدی ایرانی را می‌توان برای آن پیشنهاد داد.  به‌گفته جوانمردزاده، این شیء کوچک گلی با ابعاد ۲×3×5 سانتی‌متر مانند نمونه‌ های مشابه بین‌النهرین خود دارای سوراخ‌ هایی ریز یا چوب خطی در دو طرف است.  با این کشف می‌توان پیشنهاد داد یکی از قدیمی‌ ترین نمونه ‌های مدارک آغاز نوشتار در ایران و از منطقه شوشان بزرگ به‌دست آمده ‌است.
 
گیاه کُندُر
      کندر گیاهی است که در تاریخ از آن زیاد نام برده شده است،  بنظر من اسکندر در واقع اس کندر است، اس = پاک + کندر،  زیرا بعد از تعیین اسکندر یا رهبر دینی،  که چون پاپ بود کندر دود می کردند،  همان کاری که اکنون برای پاپ می کنند و دود سفید نشانه تعیین پاپ است.
      کُندُر گیاهی دارویی از راسته افراها  Sapindales،  با نام علمی Boswellia thurifera یا B. sacra است.  طعم این عصاره بسیار تلخ استکه از صمغ آن هم به عنوان خوشبو کننده استفاده می‌شود.  صمغ کندر را معمولا با اسفنددانه می‌سوزانند.
 کُندُر
تصویر کندر و درخت و عصاره،  عکس تصویر شماره ۷۹۱۶.
خواص درمانی کندر
      درباره خواص درمانی کندر مطالب زیادی نوشته شده است،  و اکثرا کندر را ماده ای موثر برای تقویت حافظه و درمان الزایمر می دانند،  از هزاران سال قبل در مساجد معابد و کلیسا ها و مکان های مقدس از سوزاندن کندر به عنوان یک خوشبو کننده هوا استفاده می کردند.  جالب این است هر کسی که با هر حالت عصبی یا اضطراب و گناه و حالت بد روحی وارد مکان مقدسی که در آن کندر سوزانده می شود وارد شود بلافاصله دچار آرامش می گردد و اضطراب در او از بین می رود.
      در کندر ماده روانگردانی به نام استات اینسنسول incensole acetate وجود دارد،  که با آتش زدن کندر بخور آن از طریق هوا وارد بینی انسان می شود،  و بلافاصله از طریق مخاط بینی جذب می شود.  اینسنسول استات بلافاصله بر روی گیرنده های به نام TRPV3 اثر کرده،  و آنرا فعال می کند که این امر باعث از بین رفتن اضطراب و غم و خشم می شود.  گیرنده های TRPV3 در مغز انسان نقش مهمی در تنظیم هیجانات و رفتار و خلق و خوی انسان و تنظیم درجه حرارت بدن دارند.
      مصرف کندر چه به صورت خوراکی و یا سوزاندن آن در منزل باعث کاهش افسردگی اضطراب می شود،  و امروزه از روغن کندر در درمان افسردگی استفاده می کنند.  اگر دچار بیماری افسردگی و یا اضطراب هستید،  و یا شوهر عصبانی در منزل دارید،  بهتر است کمی کندر را در منزل بسوزانید.  محققان دریافتند که تجویز کندر ، به ویژه دوز ‏g/kg‏0/05 ،  در دوران بحرانی رشد و نمو سیستم عصبی جنین و نوزاد،  موجب افزایش چشمگیر (۰۰۱/۰>‏p‏) قابلیت های یادگیری، به ویژه تقویت و نگهداری حافظه می شود.  از این رو به نظر می رسد که کندر می تواند دارای تاثیری مثبت بر روند تکامل مغز و احتمالا شکل گیری مناسب درخت های دندریتی، اکسونها و برقراری ارتباطات صحیح بین آنها باشد.  باید توجه داشت مصرف کندر در طول حاملگی به مدت زیاد،  ریسک تولد کودکان مبتلا به بیماری بیش فعالی را افزایش می دهد.  بنابراین مادران باردار باید توجه داشته باشند،  که برای افزایش میزان هوش و تقویت حافظه نوزاد خوردن یک ماه کندر کفایت می‌کند،  و این یک ماه باید بعد از ۴ ماهگی جنین صورت گیرد.
      استفاده از دود کندر در کمپ های ترک اعتیاد و در زمان ترک اعتیاد مواد مخدر به خصوص محرک ها مثل مخدر شیشه (متامفتامین) و کوکائین باعث کاهش شدید اضطراب و خشم معتاد می شود،  زیرا اثر اینسنسول بر روی کانال های تی ار پی است،  که مخدر های محرک مثل کوکائین و یا امفتامین هم با اثر گذاشتن بر روی همان گیرنده ها و اختلال در عملکرد آن باعث ایجاد اضطراب و خشم در زمان ترک معتاد می شوند.
بهترین روش مصرف کندر
      کندر در حقیقت صمغ گیاهی به همین نام است،  که مزه‌ای گس و تلخ دارد.  این صمغ از زمان‌ های بسیار قدیم توسط درمانگران طب سنتی برای درمان بسیاری از بیماری‌ها مورد استفاده بوده،  و امروزه نیز به ۳ صورت خوراکی، موضعی و بخور مصرف می‌شود.  آنرا کوبیده و هر روز صبح ناشتا یک قاشق مربا خوری از آنرا در یک استکان آب حل کرده و مصرف نمایید.  همچنین میتوانید آنرا در دهان گذاشته و به صورت آدامس از آن استفاده نمایید،  اما کمی تلخ میباشد.
خواص شناخته شده کندر
به باور درمانگران طب سنتی و بسیاری از مردم:
  مصرف کندر موجب افزایش حافظه و تقویت ضریب هوشی افراد می‌شود.  جویدنش لثه را محکم میکند.  درمانگران طب سنتی برای درمان خواب ‌آلودگی و بی‌حالی ناشی از تجمع بلغم در بدن،  نسخه‌ای دارند که به کمک آن می‌توان بلغم زائد بدن را دفع کرد،  و به درمان بی‌خوابی و حتی بوی بد دهان پرداخت.  یک نخود کندر را با یک نخود مصطکی و یک فندق سقز ترکیب کرده،  و آن را بجوید.  برای تهیه این مواد می‌توانید به داروخانه ‌های گیاهی در سطح شهر مراجعه کرده،  و با تهیه این مواد و جویدن آن علاوه ‌بر بی‌خوابی،  بوی بد دهان خود را نیز درمان کنید.  علاوه ‌بر این همین نسخه می‌تواند ترکیب بسیار مناسبی برای افرادی باشد،  که به کمر درد یا درد مفاصل از قبیل درد زانو مبتلا هستند.  مصرف این نسخه موجب کاهش و تسکین دردهای مفصلی نیز می‌شود.
   درمان پوست خشک ــ  افرادی که پوست خشک و زبر دارند،  کافی است ۲ نخود کندر را درون روغن بادام حرارت دهند تا زمانی که کندر درون روغن حل شود.  پس از آن اجازه دهید که روغن سرد شود،  و از آن برای ماساژ پوست دست یا بدن‌ استفاده کنید.  این روغن تاثیر بسیار زیادی در بهبود خشکی پوست دارد.
تسکین اعصاب و تپش قلب ــ  درمانگران طب سنتی ایران معتقدند،  ماساژ ستون فقرات با کمک روغن کنجدی که در آن کندر حل شده باشد،  برای تسکین اعصاب و آرام‌بخشی بیمار بسیار موثر است.  برای تهیه این روغن کافی است به اندازه سرانگشت کندر را درون روغن کنجد انداخته و روغن را روی حرارت بگذارید،  تا کندر حل شود.  پس از خنک شدن این روغن آن را روی ستون فقرات ماساژ دهید،  علاوه بر تسکین اعصاب و ریلکسی،  این ماساژ موجب بهبود تپش قلب و تسکین افرادی که دچار ریزش قلب شده‌اند می‌شود.
   از خواص دیگر ــ  خوردن صمغ کندر موجب بهبود خش صدا و صاف شدن آن می‌شود.  این صمغ گیاهی با کاهش خلط و ترشحات حلقی خشونت صدا را برطرف می‌کند.  تجویز کندر به‌صورت خوراکی موجب کاهش خونریزی شدید در خانم‌ هایی که خونریزی‌ های بسیار شدید در سیکل قاعدگی دارند، می‌شود.
که مصرف کندر در افراد مبتلا به اسهال و افرادی که دچار تب و استفراغ هستند بسیار موثر است.  افرادی که بد زخم هستند،  و زخم ‌های‌شان در مدت زمان بیشتری خوب می‌شود،  با مکیدن یا جویدن یک نخود کندر به‌صورت روزانه به‌مدت ۳ تا ۴ رو، ز می‌توانند به درمان سریع‌تر زخم‌ها کمک کنند.  منبع:  اینترنت و مسن های فامیل.
روز های تقویم ایرانی
سالنامه
      روز های پیشنهادی در تقویم ایرانی را در زیر نوشتم،  باید هر روز را در تقویم ایرانی بمنظور حداقل یک رویداد مهم تاریخ و تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران در نظر گرفت،  دانلود تقویم ایرانی در اینجا.
 ــ  5 فروردین روز هخامنشیان،   7 فروردین روز اشکانیان،  15 فروردین روز ساسانیان،  19 فروردین روز تاریخ اسلامی ایران،  31 فروردین روز ایران کهن،  30 تیر روز منجمان تاریخی ایران،  3 مرداد روز تاریخ نگاران باستان،  17 مرداد روز اسکندر ایرانی،  8 شهریور روز شعرای ایران قدیم،  26 شهریور روز بازدید از آثار باستانی ایران،  4 آبان روز نویسندگان قدیمی ایران،  9 آذر روز دانشمندان قدیمی ایران،  29 دی روز پیروزی شاپور بر امپراتوران روم و اسارت والرین و فیلیپ عرب.
موزه عصر آهن
عصر آهن
      تابستان ۹۲  از موزه عصر آهن شهر تبریز دیدار کردم،   سایت موزه عصر آهن تبریز،  محوطه باستانی جنب مسجد کبود تبریز ‌است،  و شامل گورستان و آثار سفالی مربوط به عصر آهن می باشد.   با مسئولین کلی بحث کردم،  که این آثار متعلق به ۲۵۰۰ تا ۲۷۰۰ سال پیش هستند،  و لایه های زمین شناسی و پس و پیش رفتن دریاچه هم همین را می گوید.  اما آنها اصرار داشتند متعلق به ۴۰۰۰ سال پیش است.  گفته آنها بر خلاف زمین شناسی و سرمای آن دوران بعد از آخرین یخبندان است،  از موزه های ایران دیدن کنید و اطلاعات خود را درباره تاریخ ایران بالا ببرید.  تصویر شماره ۷۵۳۷.
جایگاه زبان پارسی
*
      من ریشه زبان پارسی را از اولین مردم و تمدن جهان بنام "ار یا ایر" (R) می دانم،  که همان ایران (ایر + ان) است،  در این باره در وبلاگ زیاد توضیح نوشته ام،  منجمله در اینجا.  همیشه باید به این مسئله مهم توجه داشت،  که در دو سه قرن گذشته،  اروپائیان با سیستم آکادمیک،  تا توانسته اند تاریخ را تحریف کرده اند.  آنها هر آنچه را که خواسته اند گفته و نوشته اند،  زیرا هم آوردی نداشتند،  آنها مطالبی برای رونق گرفتن تاریخی اروپا،  و کوچک کردن ملت های دیگر،  منجمله ایران  نوشته اند،  و از هیچ ترفندی کوتاهی نکرده اند،  منجمله زبان ایرانی را هند و اروپایی معرفی کردند.
      بطور کلی گویش های ایرانی،  که در تاریخ ایران وجود داشته اند،  بنابه نوشته شاهنامه فردوسی و تحقیقات،  سی گونه لهجه بوده اند:  هندی، چینی، رومی، تازی، پارسی، سغدی، پهلوی و…  بنابر این زبان پارسی یکی از آنها می باشد،  نه همه آنها،  باید توجه داشت روم، هند، چین، تاز، سغد و غیره،  همه از استان های ایران بودند،  به استان های تاریخی ایران مراجعه شود.  زبان فارسی که امروزه ما با آن حرف می زنیم،  بازمانده زبان ار یا ایرانی است،  که در طول ۳۰۰۰ سال ایجاد شده است،  زبان فارسی کنونی تأثیر گرفته از دروغ حمله اعراب به ایران نیست،  بلکه یک زبان کاملاً ایرانی و داریوشی یا درباری است.
  ــ  فارسی = فا = بالا، بزرگی، شکوه + رس = رسی = رسیدن = به شکوه رسیدن.
 
آبی= روشنفکری و فروتنی،  زرد= خرد و هوشیاری، قرمز=  عشق و پایداری،  مشروح اینجا
    توجه:  اگر وبسایت ارگ به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبسایت و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبسایت بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.
 
چند پرسش و پاسخ تاریخی
   پرسش:  درباره جیرفت نوشته بودید اما ننوشته اید با چه زبانی حرف می زدند؟
   پاسخ انوش راوید:  تا آنجا که معلوم است به پارسی حرف می زدند،  از نام اسامی شهر ها و روستا های تاریخی منطقه پیداست.  برای وزنها از چارک و سیر و من استفاده می کردند،  به مرکبات اورنگ  و نارنگ بادرنگ و… می گفتند که بعدآ  به شوش رفت و با ترکیب آرامی و غیره،  بجای گ، ج گرفت،  و مثلاً اورنگ شد اورنج،  و به زبان های اروپایی رفت،  و سپس در زمان ورود پرتقالیها به جنوب ایران،  نام پرتقال گرفت،  در این باره قبلاً توضیح نوشته ام،  به خلیج فارس رجوع شود.  از افعال مانند سی یعنی دیدن و می مال من،  و کلاً همین زبان پارسی حرف می زدند،  ریاضیات و عدد پی را شناخته بودند،  و عدد ۱۲ را با اهمیت نجومی آن شناخته بودند،  و نشانه هایی از آنرا در ظروف بکار برده اند.  حدود۴۵۰۰ سال پیش،  بعد از سیل بزرگ و خراب شدن شهر جیرفت،  مردم بسیاری به شمال خوزستان و شهر شوش مهاجرت کردند،  زیرا آنجا از نظر آب و هوایی و کار کشاورزی و تولیدی،  مانند جیرفت بود،  که متعاقباً رونق بیشتری به ایلام بردند،  و همچنین در ادامه مهاجرت،  تمدن خودشان را به اروپا بردند،  و بسیاری از آثار زبانی و عبادتی را از خود در اروپا بیادگار گذاشتند.  البته تمدن جیرفت تنها در استان های کرمان و سیستان و بلوچستان کنونی ایران نبود،  بلکه در تمام ایران مرکزی و اطراف کویرها پراکنده بود،  اما کاوش نشده است،  زیرا اکثر این تمدن در زیر لایه های باستانی شهر ها قرار گرفته است،  امیدوارم جوانان باهوش علاقمند متخصص،  نسبت به یافتن و کاوش بیشتر این تمدن اقدام کنند.
 نیوگرینچ
   تصویر مقبره گذرگاهی نیوگرینچ در دهکده دره رودخانه کشور ایرلند،  عکس شماره ۵۸۲۴،  چند نمونه دیگر از این سازه پنج هزار ساله تاریخی در اروپا وجود دارد،  ولی آنها فاقد تحلیل داده های باستان شناسی اروپایی هستند،  بنابر این آنها را از کار های فرا زمینی می گویند.  ولی نشانه هایی در آنها وجود دارد،  که می توان آنها را به تمدن های ایرانی نسبت داد.  مثلاً در میان سنگ های عظیم مقبره،  دریچه ای  رو به صورت فلکی قو است،  که در روز انقلاب زمستانی،  خورشید بدرون آن می تابد،  بهنگام طلوع خورشید،  گذرگاه ۱۸ متری و مقبره مرکزی،  بمدت ۱۷ دقیقه روشن می شوند،  و بقیه سال مقبره تاریک است.  همچنین در کنده کاری سنگها نشانه های باستانی ایران دیده می شود.
   پرسش:  در جایی نوشته بودید ، خلفای ایرانی و یا خلفای بغداد،  ممکن است دلیل آنرا بنویسید چرا؟
   پاسخ انوش راوید:  اول از همه اگر خلفای عباسی عرب بودند،  نام پایتخت خود را عربی می کردند،  و در شهر های ایرانی کازمین و سومرا کاخ و ویلا نمی ساختند،  یا حداقل نام آنها را عوض می کردند.  دوم اینکه عباس نام کاملاً فارسی است،  اب + آس،  (اب = بالا،  مثال،  ابر = بالا و رونده و در جهت،  یا ابوی = اب + وی، که به اشتباه می گویند عربی است) + (آس = نمونه، تک خال)،  البته تعدادی افراد،  عباس را عبوس گفته اند،  که اشتباه است.  سوم اینکه چرا مرکز حکومتی خود را در شهر معابد ایرانی یعنی بغداد قرار دادند،  که در یک فرسخی تیسفون داشت،  که در واقع حومه دینی تیسفون بود،  یعنی در آن زمان در میان توده دشمن،  مانند این است که صدام بعد از اشغال موقت خرمشهر،  یا گیلان غرب،  بیاید پایتخت خود را در آنجا بگذارد،  پس آنها از همان مردم بودند،  نه غریبه،  هیچ وقت مخصوصاً در گذشته ها هیچ اشغال گر،  مرکز حکومتی خود را در نزدیکی دشمن قرار نمی داد،  و همه مراکز حکومتی خود را در جغرافیا و مقر های طایفه ای خود قرار می دادند.  چهارم اینکه هیچ سند و مدرک،  که علوم امروزی آنرا تأیید کند،  وجود ندارد،  که خلفای عباسی غیر ایرانی بودند.  پنجم اینکه ابوالعباس اولین خلیفه عباسی،  در ۷۵۰ میلادی بدست ایرانیان بخلافت رسید،  و در تمام دوران عباسی ایرانیان وزیر و دانایان بودند،  پس اصلاً با هیچ عقل جور در نمی آید،  که اب آس ها غیر ایرانی بوده باشند.
   پرسش: آیا در همه لهجه های ایرانی به آتش همان آتش را می گویند؟
   پاسخ انوش راوید:  همانگونه که گفتم هر دیار بدلایل دوری و نزدیکی،  تغییرات قومی و طایفه ای،  برای گفتن در طول تاریخ آوا های مختلف پیدا کرده اند،  بعضی به آتش،  آتیش می گویند،  خود من هم آتیش می گویم،  ولی نمیدانم از کجا بعضی از لهجه های مختلف ایرانی را پیدا کرده ام،  زیرا همانگونه که در تولد در تاریخ نوشته ام،  از ابتدای بچگی هر یکی دو سال،  در شهری از ایران بودم و درس خوانده ام.  در جای دیگر مردم تش می گویند،  در هر صورت همه آنها از آتش آمده،  و هیچ تغییر در کلیت آت و آتش نمی دهد.
   توجه:  عزیزی با نامه بلند بالایی نوشته که او باز نشسته نظامی می باشد،  و می گویید این حملات به ایران را که شما دروغ می گویید قبول ندارم.  ای عزیز و اینقبیل عزیزان،   بارها نوشته ام این وبلاگ برای عموم نیست،  وبلاگ برای عده ای از جوانان باهوش علاقمند متخصص این گرایش است،  که تعریف علم را می دانند.  ای عزیز،  از نوشته شما پیداست که وبلاگ را نخوانده و نخواهید خواند،  چون در تخصص شما نیست،  بارها گفته و نوشته ام هر کسی وبلاگ مرا قبول ندارد،  فوراً خارج شود،  و نیازی نیست غیر تخصصی بنویسد قبول دارم یا ندارم،  وبلاگ برای این نیست که کسی قبول داشته باشد یا نداشته باشد.  وبلاگ برای بحث ها و گفته ها و تحقیق و تحلیل های تخصصی است،  اگر حرف و مطلبی دارید،  بصورت پرسش یا نظر تخصصی بیان کنید.  ای عزیز که می نویسی به اندازه کافی سند و مدرک برای این حملات به ایران موجود است،  گفتن ساده بدرد نمی خورد،  تخصصی مطرح کن. عزیز کتاب و سند و مدرک و موزه و منطقه باستان بسیاری را رفته و دیدم و خوانده ام،  بیش از سه هزار گیگ فیلم و عکس،   ای بوک و چند هزار جلد کتاب دارم،  این وبلاگ برای این است،  که سند تخصصی بیاورید،  و درباره آن تحقیق و تحلیل بنویسیم،  و دانش و دانایی خود را افزایش دهیم،  پس اگر نمی توانید،  بی خیال این وبلاگ شوید.
      بسادگی مثلاً نمی توانید بگویید مهاجرت آریایی ها،  سند و مدرک امروزی می خواهد،  قبر، سفال، ژن، پرتو، و.. می خواهد،  بر اساس داستان و افسانه،  که حتی موقعیت جغرافیایی آن را هم نمی دانید،  نمی توانید در این زمان بگویید مهاجرت آریایی ها به ایران.  اگر چیزی و زمانی از هر موضوع تاریخی را نمی دانیم،  باید جای آنرا خالی بگذاریم،  نه اینکه ادعا کنیم می دانیم،  باید پرسش مطرح کرد تا در آن زمینه گردونه یاد گیری بچرخد،  در آینده بینی نوشته ام،  قرن ۲۱ زمان تخصص و تخصصی تر بودن است،  سادگی و از هر دری کلامی غلط و نادرست گفتن تمام شده است،  زمین دارد با سرعت حرکت می کند و علم جلو می رود!!!
آبکشی
   تصویر گاو گرد آب کش،  عکس شماره ۵۷۹۳،  در گذشته ها حتی تا ۷۰ سال پیش،  در این گاو گردها بوسیله گاو آب از قنات یا چاه می کشیدند.  در طرح های دیگر،  نیم پل هایی در رودخانه ایجاد می کردند،  و یک یا دو گاو در آن نیم پل حرکت می کردند،  و آب رودخانه را بمنظور مصرف کشاورزی بالا می کشیدند،  آثار باستانی سنگ چین پایه تعدادی از آنها در رودخانه های جنوب ایران باقی مانده است.
   نظر و پرسش:  سلام اولا از بابت پاسخ های تان ممنونم و برایم تازگی دارد و باید آن ها را خوب و دقیق بخوانم و در ذهن مرور کنم. اما در یک مورد فکر کنم سوء تفاهم شد منظورم از اشاره به حمله ی مغول این بود که به طور مثال وقتی حمله ی مغول را بتوانیم باطل اعلام کنیم در این صورت ان کسی که می خواهد با استناد به وجود شخصی به نام تیمور که مدعی بود مغول است بخواهد بگوید که مغولان حمله کرده اند جوابش این است که اصل که باطل باشد فرعش هم باطل می شود. به عبارت بهتر در تاریخ ، مسایل قبلی که تغییر کنند مسایل بعدی هم تحت تاثیر آن قرار می گیرند نه این که با استناد به مراحل بعدی بخواهیم مراحل قبلی را که دگرگون شده اند هم چنان سر جایشان نگه داریم و منظورم از مثال مغول و تیمور این بود.
   پاسخ انوش راوید:  وقتی ازبک به معنی آز بغ باشد،  و مغول هم به معنی مغ + پیرو باشد،  و بغ هم همان مغ باشد،  در نتیجه تیمور هم مثل بقیه افرادی که می خواهند خودی نشان دهند،  خود را مغول می نامند،  مانند بابری ها.  حال باید ببینیم اصل این مغول ها که بودند،  اندکی در دروغ حمله مغول به ایران،  و پاسخ به شبهات آن نوشته ام.  آیا مغ استان آخرین جای پاکوب دیوار چین در تاشکند (= اشک کند = سرزمین یا شهر اشک یا پاک) بوده است،  آیا مغول های مانند راهبان بودایی بودند،  آیا مغول های ترکیبی از مانوی و بودایی بودند،  آیا مغول ها حمله مسلکی کردند یا نظامی،  آیا مغدونی محل زندگی مغول بود،  آیا مغ بچه ها طالبان مغ و مغول بودند،  آیا ترکیبی از مانوی و اسلام با مغ های مغولی بخشی بزرگی از اسلام شد؟  آیا مغ از ماد و مد آمده است؟  آیا و آیا…
       خاطر نشان نمایم،  تاریخ را نباید به دروغ حمله مغول کشور مغولستان به ایران ببندیم،  در صورتی که تا قبل از قرن ۱۷ کشور یا سرزمینی بنام مغولستان وجود نداشت،  و پس از آن هم با جمعیت نسبی کمتر از یک در ده کیلومتر پدید آمد،  بدون اینکه هیچ اروپای آنرا تا آن زمان دیده باشد.
   ادامه پرسش:  در مورد سقراط که مثال زدم قصد جسارت نبود بلکه خواستم بگویم شما هم مانند سقراط هرچه را می دانید می گویید می دانم اما در آنچه نمی دانید صراحتا می گویید نمی دانم و به تحقیق و جست و جو موکول می کنید نه مثل بعضی که می خواهند خود را همه چیز دان معرفی کنند و سعی در توجیه بر می آیند.
   ادامه پاسخ:  علم یعنی همین،  علم تمام شدنی نیست و ما همیشه اول علم هستیم،  تقریباً تمام دانایان و عالمان قبول دارند،  آنچه که از علم می دانند،  یا اول و ذره ای است یا اشتباه است.  من در دبیرستان خوارزمی تهران درس خوانده ام،  روزی ما را برای دیدن بیماران روانی به تیمارستان بردند،  در آنجا به ما گفتند هر که بیمارتر است،  خود را دانا تر می داند،  و اگر کسی حالش بهتر باشد،  می فهمد کم و بیش می داند.
   ادامه پرسش:  اما نکته ی بعدی که فرمودید و جالب هم است اشاره به نام غزنویان است همان طور که شما به درستی فرمودید همه ی حکومت ها نام شان از یک طایفه و خانواده گرفته شده است الا غزنویان که به نظر شما اشکال دارد. الان که فکر می کنم همین طور است تا حالا به آن آن توجه نکرده بودم. از بین این همه سلسله تنها نام غزنویان است که از این قاعده پیروی نکرده و عجیب هم هست چون طبق آنچه می خوانیم و می دانیم، نامشان از یک شهر گرفته شده نه از شخص یا خانواده ای.
   ادامه پاسخ:  من در گردش های تاریخی خودم در ۴۰ سال گذشته،  از زبان پیرمردان و پیرزنان مدرسه نرفته چیز هایی آموختم،  که کاملاً درست و بدون دروغ و خود خواهی بوده است،  حیف که دیگر نیستند یا خیلی کم هستند.
   ادامه پرسش:  در مورد کلمه ی نبی و نوی هم اگر بیش تر توضیح دهید ممنون می شوم. دقیقا متوجه نشدم که از نظر واژگان چه معنایی مورد نظر شماست.
   ادامه پاسخ:  در بیش از ۵ هزار سال پیش،  یک درخت یک ستاره یک چیزی که برای بشر،  در هر جغرافیا اهمیت حیاتی داشت،  مقدس شمرده می شد.  در ایران،  ابتدا درخت گز،  سپس آز بخاطر تولید داز از اهمیت مقدس برخوردار شدند،  کسانی که ذات و دلالت وجود شان به یکی از آنها ختم می شد،  با آن نام گفته می شدند،  غزنوی یعنی کسی که بزرگ او غز است.  در معنی نبی و نوی نوشته شده پیامبر،  یا فرستاده،  غزنوی می تواند بمعنی،  فرستاده آنها غز است،  یا از غز آمده هم باشد.  اما بمرور بعد از گذشت تاریخ و از اهمیت افتادن مسائل طبیعی،  طایفه به اهمیت رسید،  و نام ها با طایفه ختم می شد،  طایفه هایی که بیشترشان ریشه در تاریخ،  و نام های گرفته شده از طبیعت داشتند.
دروغ بزرگتر مفیدتر
      از قدیم دروغگوها می گفتند دروغ هر چه بزرگتر باشد بهتر تأثیر می گذارد،  و سادگان راحت تر باور می کنند.  تا آخر قرن گذشته امکانات کم بود،  افرادی که علاقمند بودند در بخشی از تاریخ متخصص شوند،  دسترسی راحت و فراوان به داده های علمی نداشتند،  چه برسد به چیره امروزی آن.  از این بابت استعمار و امپریالیسم هم سوء استفاده می کرد،  و بمنظور اهداف خودش،  دروغ ها و ترفند های بسیاری در سیستم آموزشی هر مملکت قرار می داد.  آنها با گفتن و نوشتن دروغ های بی پایه اساس در تاریخ ایران و قاره کهن،  باعث شدند،  این ملتها از یکدیگر دوری جویند،  و خود را دشمن هم بدانند.  مانند همین ازبک ها که در بالا به آن اشاره شد،  آنها ایرانی هستند،  یعنی از اقوام ایر یا گز یا غز یا آز یا هر نام دیگر،  که در دوره های تاریخی گفته شده است.  بمنظور آگاهی بیشتر مطالعه و پیگیری وبلاگ را پیشنهاد می کنم.
 شتر برف خوار
   عکس شتر های برف خور کشور مغولستان،  در حال برف خوردن،  عکس شماره ۵۷۹۴،  آیا مردم آن سرزمین با این شترها و اسب های مناطق سردسیر،  می خواستند به مناطق گرمسیر حمله کنند.  عزیزان بروید کمی هم اطلاعات جانبی جغرافیایی و نظامی،  که امروزه بفراوانی وجود دارد کسب کنید،  این قدر به دروغ های تاریخی پس افتاده از سلول های مخفی تاریخی کلیسا و کنیسا،  و سپس استعمار و امپریالیسم تکیه نکنید.
آموزش و پرورش
   تصویر نامه جوابیه از سازمان پژوهش آموزش و پرورش،  عکس شماره ۴۰۴۸،  در قرن گذشته چند نامه به آموزش و پرورش نوشتم،  و در آنها خواستم اینقدر درباره دروغ های تاریخ در کتاب های درسی ننویسید،  که دشمنان آمدند و ایرانیان را کشتند و شکست دادند،  این باعث بیزاری تاریخی،  و شکست روحیه برای بچه های ایران می شود.  آنها نامه های مرا پاسخ ندادند،  فقط یکبار چنین با شلختگی بدون شماره و نام،  پاسخ سربالا دادند،  خود قضاوت کنید،  از کجا آب می خورده است.
   متن نامه با خط کج و کوله:
وزارت آموزش و پرورش        بسمه تعالی     شماره  ندارد    تاریخ   6 / 9 / 73
سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
دفتر برنامه ریزی و تألیف کتب درسی
جناب آقای راوید
نوشته جنابعالی در خصوص برخی مطالب مندرج در کتاب تعلیمات اجتماعی چهارم ابتدایی واصل شد،  پیش از این به قلم آقای مهندس احمد حامی،  نوشته ای در خصوص حمله اسکندر به ایران به چاپ رسیده که چندان مورد توجه صاحبنظران تاریخ ایران باستان واقع نگردیده است.
شایسته است حضرتعالی مطالب مورد نظر خود را بطور مستند و با اتکا به اسناد و دلایل کافی بنویسید در آن صورت کتاب مذکور را با توجه به مطالب شما اصلاح خواهیم کرد.
گروه تاریخ،  امضای بدون نام
     آنها انگار با سند و مدرک دروغ ها را نوشته بودند،  که حال برای ننوشتن دروغ سند و مدرک می خواهند،  و انگار خیلی مشخص و با سلیقه بودند،  که اصلاح کنند.  در صورتیکه من نوشته بودم،  هیچ سند و مدرک و دلیل برای حمله الکساندر یونانی به ایران وجود ندارد،  که شما در کتب درسی مفصل نوشته اید،  و باعث صدمه روحی و ملی به نوجوانان می شوید،  ما اینهمه تاریخ داریم،  این یکی را فعلاً بردارید.  ولی در قرن ۲۰ آنها در همین یکی پافشاری داشتند،  که بکوبند آنچه را که ترفند می خواهد،  مشروح در سیستم آموزشی قرن گذشته.
نمد مالی
  عکس دو تن آخرین نمد مال های زحمت کش چلاسر و جل و غرب مازندران،  که دیگر نیستند،  حدود ۱۳۶۰ خورشیدی،  عکس شماره ۵۷۱۴.  امروزه جوانان بسیاری با مدرک تحصیلی ولی بیکار وجود دارند،  اما متأسفانه این صنعت تاریخی ایرانی دیگر وجود ندارد.
 
چند پرسش و پاسخ متفاوت
      تعدادی از پرسش های چند روز گذشته:
   نظر و پرسش:  جریان خشک سالی در ایران حقیقتی است غیر قابل انکار . بنده صحنه هایی مستند از این قحطی ها از شبکه ۱ دیده ام . سربازان انگلیسی و هندی بهشون گفته میشد که نان و ابشان را از روستا های ایران بگیرند و مردم ایران را بیچاره کردند و در این فیلم مستند دیدم که چه صف های طویلی از روستاییان ایران برای اذوقه درست شده بود! در مورد اشور بانی پال و نابودی ایلام دروغی در کار نیست.  همانطور که در تاریخ کوروش اول را سازنده شهر انسان میدانند و در تاریخ ایران از جانشین شدن کیانیان به جای پیشدادیان سخن رفته به خاطر حمله اشور بانی پال است.
   انوش راوید:  با درود و سپاس از توجه شما،  تفاوت من با شما و تقریباً بیشتر جوانها در دیدگاه از وجود نوع داده های تاریخی می باشد.  مثلاً در مورد جنگ اول و دوم جهانی،  و حوادث آن دوران،  در حافظه تاریخی خانواده و فامیل ما،  که در سیاست و نظام سطح بالا بودند،  و بخشی از آن را در راه راستی ایرانی نوشته ام،  موضوعات و جریان های متفاوت از آنچه که در داده های رسمی موجود است را می گوید.  بهمین ترتیب این وضع می تواند در تمام تاریخ و برای تمام تاریخ اجتماعی مستتر باشد،  یعنی آنچه که واقعیت بوده با داده های رسمی متفاوت است.  بسیاری از این تاریخ های آکادمیک و آثاری که برایمان گذاشته اند،  و بطور دقیق چیده شده و متشکل از چند کتاب معلوم،  عمومی و معروف و چند طرح باستانی است،  همراه با انواع فیلم های مستند و سینمایی،  و کتاب های رنگین امروزی،  بخوبی و موفقیت بخورد ملتها داده اند.  ولی آیا نباید اندیشه شکاکی به موضوعات تاریخی و تاریخ اجتماعی داشت،  و نیز فرایند شکل گیری های جامعه را به میان جوانان باهوش فرستاد،  و یا اینکه همه را بسنده به همان چیز های مورد نظر موجود محدود نمود.
      وبلاگ انوش راوید وسیله و ابزاری شده،  که جوانان باهوش ایران بتوانند متوجه شوند مسیر دیگری در تاریخ بوده،  و در نتیجه با این دانسته نوین،  آینده ای متفاوت شکل خواهد گرفت.  بعد از مدتها تلاش،  ما نباید مأیوس شویم،  که جوان پیگیری کننده این وبلاگ،  همچنان به موارد تعیین شده قانونی و رسمی و آکادمیک و هالیودی دلیل و مهر درستی تمام بزند.  تا وقتی که با تمام وجود متوجه نفوذ بی چون و چرای استعمار و امپریالیسم و عوامل تاریخی آنها در ایران و تاریخ ایران نشوید،  نمی توانید از تاریخ و سیاست و اقتصاد تاریخی و امروز ایران بدرستی بدانید،  از ابتدای حکومت صفویه با وجود پیدایش بورژوازی استعماری،  و ورود شرلی ها و همراهان به ایران،  اولین مرز های جغرافیای سیاسی در قاره کهن کشیده شد،  و ما ملتها را وارد چارچوب مشخص کردند.  از همان تاریخ خطوط مختلف سیم خارداری برای ملتها تعیین شد،  تا کسی نتواند از تمام آنچه که تعیین کرده اند پا فراتر نهد،  در آموزش های سنتی قرن گذشته که همچنان ادامه دارد،  این سیم خاردار را بدور تک تک افراد می پیچند،  بدون اینکه کسی متوجه باشد،  و آنها را کاملاً آنکادر می کنند،  که باید با نزاکت کامل به دمکراسی و سرمایه داری لیبرال آنها احترام گذاشت،  و غیر از آن چیزی ندانست.
      نباید با سادگی گفت که اینهمه دین های مختلف،  مرام ها و مسلک های متفاوت پس چیست،  با کمی دقت متوجه خواهید شد،  همه آنها در همان چهارچوب تعیین شده با سیم خاردار است که کشیده اند،  و هیچ تفاوتی ندارند،  بجز در بازی های کم اهمیت سرگرم کنند.  آنها حتی از ابتدا برای کودکان کارتون های مختلف می سازند،  مثلاً با کمی دقت نظر براحتی در تام و جری متوجه می شوید،  گربه ای دائم از موش شکست می خورد،  گربه ای که نقش ایران است،  و موشی که نقش فراماسیون انجمن سری یهود است.  نمونه زیاد است،  دقت نظر می خواهد،  و این وبلاگ می گوید سادگی بس است.  اینک ما در دوران سرنوشت ساز هستیم،  با وجود انبوه تهاجم های مختلف به ایران و قاره تاریخی ما،  که هر روزه شاهد آن هستیم،  با وجود سرمایه داری بی پروای جهانی،  که می خواهد همه چیز را ببلعد،  جای شوخی و رفتار آنکادری تعیین شده نیست.  باید روحیه ای دیگر داشت،  درک متفاوت ایجاد نمود،  و هر آنچه از دشمنان تاریخی و نوکران آنها نوشته و گفته شده است را زیر سئوال برد و کوبید.نقشه سیاسی
   تصویر اولین نقشه های سیاسی ایران،  قبل از این نقشه سیاسی با مرز های مشخص شده،  هرگز در تمام تاریخ مرزی بین تمام مردم قاره کهن وجود نداشت.  عکس شماره ۲۱۲۲.
   نظر و پرسش:  دو چند پیشنهاد:
   نخستین سخن اینکه از آن روی که شما تنها خواهان بالش و فرزانگی ایران و ایرانی هستید همه ی نگاشته های پراکنده ی خود را گردآوری نموده و همه را در کالب ) =قالب ( نسکی بآهنگ ) =منظم ( و استوار دستکم در تارنمای خود و بگونه ی رایانه ای در دسترس بگذارید.  این کار نباید برای شما که آنها را آماده در دست دارید کاری سخت باشد. دوم آنکه زبان نگارشی نگاشته هایتان اندکی دارای کژی و کاستی دستوریست. گاهی کنش ) =فعل ( تکی ) =مفرد ( است، اما کُ نا ) =فاعل ( گروهی است و یا وارون آن. یا گاهی کنش و کنا در پیمانه های هماهنگی نیامده اند و … . این خواندن نگاشته هایتان را با دشواری همراه می سازد.
   انوش راوید:  بنظرم فعلاً با اینگونه وبلاگ نویسی و ایجاد لینک های مختلف توانسته ام جمع زیادی خواننده برای وبلاگ گرد آورم،  جمع بازدید های تمام وبلاگها آمار بسیار بالا را نشان می دهد،  آنالیز آنها بروی همگان باز است.  چون تمام مطالب برای چنین وبلاگی نوشته شده،  دیگر امکان آنکه آنها را کتاب یا یکجا نمایم وجود ندارد.  البته من وظیفه خود را برای چنین کاری نمی دانم،  و می دانم عزیزان و جوانان با هوش متخصص ادامه راه را با دانش های بیشتری پیگیری خواهند نمود.
   در رابطه با نظر دوم شما،  در چند سال پیش که وبلاگ را شروع به نوشتن کردم،  خوب در انشاء و نگارش ضعف هایی داشتم،  بمرور تا توانستم درست کردم.  البته سالها قبل برای نشریات مختلف می نوشتم،  و تقاضای آنها برای خبرها و نوشته هایم زیاد بود.  لطفاً موارد مورد نظرتان را کپی پیس نمایید،  تا متوجه شوم و کارم را بهتر نمایم،  در ضمن شما نیز در صورتیکه تمایل دارید،  مقالات و نوشته هایی برای پست در وبلاگ ارسال نمایید.  همچنین یاد آوری نمایم،  جملات را کوتاه می نویسم و با (،) می بندم،  تا موتور های ترجمه راحتر بتوانند آنها را به زبان های دیگر ترجمه نمایند،  به کارگاه فکر سازی مراجعه شود.   تاکنون چند روس و هندی یا پاکستانی و اسپانیش بخش هایی را از این طریق ترجمه کرده اند،  با گشتی در اینترنت و نوشتن دروغ حمله اسکندر مقدونی به ایران،  به آن زبانها لینک های را می یابید.
  ادامه نظر:  سوم آنکه من هرچه کوشیدم نتوانستم اندازه ی دانش اندوزی  (میزان تحصیلات (تان را در تارنمایتان بیابم. شاید این نکته بسیار مهین نباشد اما دست کم گمان و درنگ را درباره ی درستی سخنانتان کم تر خواهد نمود. شما ناصر پورپیرار را باید بشناسید، استاد و پیر پان ترک های دُ ژآگاه. او بسادگی آب خوردن بنچه ها و چک های ( =سندهای) آشکار و هویدای پیشینه ی ایران را زیر پرسش می برد. اهورامزدا را اورَمزدا به چم "او که زمین را در برابر مُ زد به پیروانش می دهد" و آنان را به کشتن مردم بومی ایران واداشته است می شناساند و از هخامنشیان خونخوارانی بی مانند می سازد. خونخوارانی دست نشانده ی یهود. اینگونه نگاه ها بسیار فراوان شده است. او و دیگر پان ترک ها نیز دیگران را به درنیافتن دروغ های نسک های گذشتگان انگ می زنند. من بسیار خواندم تا در بیابم کجای سخن او راست و کجای سخنش کژرویست. این چهره ی بدنام بیشتر از پایه ی دبیرستان دانش نیاندوخته است اما درباره ی زبانشناسی اوستا داد سخن می دهد. بس آشکار خواهد بود اگر من از روز نخست پایه ی اندوزش  (= میزان تحصیلات) ایشان را می دانستم کمتر برای آن نگاشته ها زمان سپری می کردم. خواهشمندم خود را در تارنمایتان بیشتر بشناسانید و پایه ی اندوزش خود را نیز برای آگاهی خوانندگان بنویسید.
   انوش راوید:  یک نفر که می خواهد از یک علم بداند،  باید درباره آن بسیار بخواند و تحقیق و تحلیل کند،  وقتی وارد وبلاگ من یا هر کس دیگری می شوید،  برای تحقیق های جدید و تحلیل های متفاوت از آنچه که برای علم مورد نظرتان است،  می خوانید یا پیگریی می کنید،  و آنچه که مطالب وبلاگ یا هر نوشته ای می گوید،  مورد نظر است،  نه خود شخص،  علتی که من از میزان تحصیلات هیچ ننوشته ام،  برای این است که من مخ تحقیقاتی و تحلیل جوانان باهوش را می خواهم،  نه پیرو و وابسته.  ما در ایران محقق متخصص واقعی نیازمندیم،  نه هواداران بی چون چرا این و آن،  و یا این و آن دانش نوشته شده.  وبلاگ آقای ناصر پورپیرار برای ساده اندیشی نسبت به سواد ایشان نیست،  او برای آن عواملی نوشته،  که در اولین پرسش این صفحه توضیح داده ام،  و او در کارش برای آنها موفق بوده است.  برای مقابله با اینقبیل نباید از خواندن آن بدلایلی،  مانند کم سوادی یا چندش شدن،  طفره رفت،  بلکه باید دید متفاوت داشت،  و سیم خاردار های ذکر شده در بالا را پاره نمود.  بارها در وبلاگ نوشته ام،  ایران آینده،  جوانان حرفه ای محقق مستقل می خواهد،  شما باید مرزی برای اندوختن دانشها و اطلاعات عمومی خود تعیین کنید،  و اگر گرایش و رشته شما در زیر مجموعه های علم جغرافی ـ تاریخ نیست،  وقت گرانبهای خود را در برای این وبلاگ و امثال آن،  مشخص شده کنید،  و زیاد دربند تاریخ و احساسات تاریخی نباشید،  باز نویسی تاریخ ایران را به حرفه ای ها بسپارید،  بدانید که ما کارمان را انجام خواهیم داد.  توجه توجه ایران آینده جوانان حرفه ای تر می خواهد،  که بتوانند در رشته خودشان در جهان حرف داشته باشند،  به سازمان آینده بینی مراجعه شود.
   ادامه نظر:  با پوزش فراوان از شما چشمداشت آنرا دارم که با ادبی فرهیخته تر و بدون بکار بردن دشنام هایی همچون "احمق" برای دشمنان و ناآگاهان نگاشته هایتان را به انجام برید. راستش خود من یکی از کسانی بودم که بسیاری از این دروغ ها را باور می کردم، زیرا نه با بوم شناسی (= جغرافی)  آن کرانه ها و بوم و مرزهایی که برای نمونه در داستان تازش اسکندر مغدونی به ایران سخن از آنها به میان آمده بود آشنا بودم و نه اینکه از راه و آیین ساز و جنگ چیزی آموخته بودم. از اینرو در سراسر نگاشته های شما هنگامی که واژه های ناسزا و ناشایست را درباره ی زود باوران می خواندم دچار پس زنی می شدم، اما چون در پی پاسخ خویشتن بودم نگاشته ها را دنبال می کردم.  به هر روی باید به برنام یکدوست ایرانی بگویم که من اینگونه آداب نوشتن را آنچنان که باید فرهیخته نیافتم. سپاسگزار می شوم در پی زدایش این آسیب برآیید. یادآوری کنم که تا آنجاییکه من دریافتم شما خود سخن فردوسی را می پسندید. آیا اگر فردوسی با ناسزا و دوری از فرهیختایی و گفتار نیک می نگاشت بازهم سخن او جاودان می ماند؟ آیا سخنان زرتشت در گاتها ریزه ای دور از ادب و فرهیختایی است؟ شاید این خرده ورزی من اندکی برنجاندتان اما بپذیرید به کار شما یاری می رساند.
   انوش راوید:  عزیزم هیچ رنجشی در کار نیست،  فقط اینگونه مطالب غیر حرفه ای را،  بارها و بارها پاسخ و توضیح داده ام،  کسل و خسته کننده می شود،  که می بینم قبل از مطالعه و تحقیق و تحلیل دقیق و زمان بر،  عزیزان سریع وارد احساسات می شوند.  آیا من به یک ایرانی نوشتم احمق،  هرگز در هیچ نوشته ای از من نمی یابید،  که به یک ایرانی نوشته باشم احمق،  پس خواهشاً بخود نگیرید.  بارها درباره موضوع نظر و پرسش های شما پاسخ نوشته ام،  شش سال است مشغولم،  و ده ها هزار پرسش را پاسخ گفتم،  و هر چند وقت تعداد مهمی از آنها را از نظرات،  به پست هایی از وبلاگ منتقل می کنم،  تا بلکه عزیزانی که تازه به وبلاگ می آیند،  اینقدر پرسش تکراری،  و همه در یک آهنگ و تم و موضوع نپرسند،  ولی باز هر یک از عزیزان به انبوه مطالب وبلاگ کم لطفی می کند،  و گویا باید برای هر فرد جداگانه پاسخ بدهم،  همیشه گفته ام این  پرسش و پاسخ ها برای همگان تنظیم شده،  نه برای یک نفر و یک سئوال.
      عزیزان بارها نوشته ام ما در دورانی زندگی می کنیم،  که ما ایرانیان و تمام مردم قاره کهن،  بشدت مورد تهاجم نظامی و اقتصادی و فرهنگی و غیره هستیم،  دشمن با ما شوخی ندارد،  و نمی توانیم کامل با آنکادری که برایمان تعیین کرده اند،  با آنها مقابله کنیم.  من در این شرایط با کلمات بازی نمی کنم،  حرف راست و سریع و صریح خود را می زنم،  ده ها و صدها و هزاران صفحه را به شعر و داستان نمی گذرانم،  تا آخر کسی نفهمد لیلی مرد بود یا زن،  رستم ایرانی بود یا تورانی.  عزیزان فردوسی در دوران خودش بود،  دورانی که در ساختار های تاریخی اجتماع تعریف کرده ام،  و کاملاً متفاوت با امروز،  یعنی چندین دوره تاریخی عقب تر از ما.  در همین وبلاگ و در نظرات بارها بمن نوشته اند،  خائن یا وطن فروش،  ولی آیا تعدادی آدم با ادب و بازی کننده با کلمات،  باید بتوانند جلوی مرا بگیرند،  که حداقل به آن دشمنان تاریخ ایران احمق نگویم.
      اگر کسی به دادگاه مراجعه کند،  و بگوید بمن احمق گفته اند،  دادگاه نمی پذیرد،  و می گوید احمق نشر اکاذیب و اهانت نیست،  ولی اگر کسی برود و بگوید بمن گفته اند،  وطن فروش بلافاصله پرونده نشر اکاذیب تشکیل می شود.  من حداقل دفاعی که در مقابل این انبوه تهاجم و دشمنی،  که در همه جا با ما ایرانی ها می شود،  غیر از تحقیق و تحلیل های نوین،  فقط یک احمق می گویم،  ولی آیا باید آنرا هم با کلمات بازی کنم و مثلاً ناآگاه بگویم.  عزیزان چرا ما ایرانی ها،  هر بار باید چرخ را از اول اختراع کنیم،  بارها پاسخ و توضیح نوشته ام،  ترا بخدا قبل از نظر دادن و پرسش کردن،  وبلاگ را بخوانید.  موضوع این نیست که بگویم چشم بجان دل دوباره پاسخ می دهم،  موضوع نگرانی از درک و تدبیر و تحقیق جوانان باهوش ایرانی،  یعنی امید های ماست.  همه عزیزان توجه کنند،  خواهشاً وبلاگ را بخاطر من نخوانید،  من کسی نیستم،  فقط درصورتیکه صلاح می دانید،  برای تحقیق و تحلیل مستقل مطالعه نمایید.
   جالب:  قطعه زیر پائین عکس باغچه گل،  در فیس ++ بوک از همسایه و دست من است،  در زیر پاسخی به او نوشتم،  در مورد عکس و نظر او بیش از ۴۰ نفر نوشته اند:  بله،  به به چه خوب آری زندگی زیباست…،  ولی من به یکباره با پاسخ تند به همه آنها که بیشترشان از دوستان و همشهریانم هستند پاسخ گفتم.  من نمی خواهم با ادب کلاسیک که محافظ سیم خاردار دور ماست،  مانند آنها،  به به و چه چه بگویم،  میخواهم آنها را وادار به تفکر واژگون نمایم،  میخواهم حداقل انگشت شماری از جوانان باهوش ایران،  بلکه بتوانند در موضوعات متفاوت تخصص خود،  اندیشه و کار و تحقیق کنند،  اگر قرار باشد همه همان باشیم که می خواهند،  خوب مطمئنن بزودی فیزیکی نخواهیم بود.  یکبار دیگر می گویم این موارد ذکر شده در این پست،  توهم و گمان و داستان سرایی نیست،  واقعیت است،  با نگاه ساده به اخبارها متوجه خواهید شد.
   اصل کپی قطعه مورد نظر از فیس ++ بوک:
   زندگی زیباست زشتی‌های آن تقصیر ماست،  در مسیرش هرچه نازیباست آن تدبیر ماست،  زندگی آب روانی است روان می‌گذرد،  آنچه تقدیر من و توست همان می‌گذرد.
   پاسخ من به آن قطعه:  درود،  با وجود اختلاف فاحش طبقاتی در جهان،  که عده ای از زیادی دارایی نمی دانند چکار کنند،  و عده بسیاری از نداشتن بشدت گرفتارند،  فقط آدم های سرخوش می گویند زندگی چه زیباست.  با وجود سرمایه داری لجام گسیخته که در حال نابود کردن منابع طبیعی و جنگلها و دریاها و تمام کره زمین می باشد،  فقط آدم های شیرین خواهند گفت زندگی زیباست.  با این سیستم آموزشی مادی که بر جهان حاکم است و با ….. فقط آدم های ….. می گویند زیباست.  با یک پارک و باغ و چند متر گل کاری زندگی زیبا نمی شود،  زندگی با دانایی و توانایی توده ها زیبا می شود،  نباید اغفال امپریالیسم و سرمایه داری شد و گفت هرچه نازیباست تدبیر ماست،  خواهشاً هوشیار باشید و ترفند های دشمنان بشریت را بشناسید،  تقصیر ما نداشتن درک از تقدیر واقعی است…. مشروح در وبلاگ.
گلزار
   تصویر باغچه گل برگرفته از فیس ++ بوک،  عکس شماره ۴۶۵۰.  بحث در آنجا خیلی خوب پیش رفت،  شما نیز بروید و نظر خود را بنویسید.
      اگر کار و طرح و برنامه من،  با اینهمه توضیحات مختلف در وبلاگ،  نتواند باعث پاره کردن زنجیره پیوسته باز مانده از قرن های گذشته،  و دروغ های تاریخی و تاریخ اجتماعی،  و تدوین های ایجاد شده در ذهنها شود،  و نتواند ناپیوسته دگرگون ایجاد نماید،  آنوقت دشمنان تاریخی ایران متوجه توانایی یا عدم توانایی درکی و تدبیری هم میهنان جوانم خواهند شد.
  ادامه پرسش:  بسیاری از دروغ نامه هایی که به دیگران باز می شناسانید بدست نیاکانمان در آن سده های آشوبناک هفتم و هشتم مسیحی نگاهداری و نگاشته شده اند، همچون تاریخ های تبری، بلعمی، مسعودی، ابن خلدون و … . تا آنجاییکه من می دانم بسیاری از دروغ ها به یاری و به میانجی همین نسک ها آشکار شده اند. همچنین کمابیش همه ی آنان با بررسی و پژوهش هرچه را یافته اند و در اندازه ی توانشان بوده است نگاشته اند تا من و شما از سرنخی برای یافتن اشا و راستی بهره مند شویم. آیا درست است اگر در کنار همه ی رنجش ها، ناسزابینی ها و پژوهش های ارزشمند شما نکته های نادرستی نیز فروزش یابند آیندگان نبشته های شما را دروغ نامه بدانند؟  خواهشمندم به این نکته اندکی دادورزانه تر بنگرید. سوم آنکه در آغاز هر نگاشته یتان نوشته اید که هرگز در پژوهش هایتان از دروغ نامه ها بهره نخواهید برد. اما به نگاشته هایتان بازگردید و خودتان داوری کنید که در این یافته ها همان دروغ نامه ها نیز یاور شما بوده اند یا نه؟ و آیا اینکه شما نیز همچون دیگران بسیار وامدار آن نامه ها هستید یا نه؟
    انوش راوید:  گویا شما کمی اشتباه کردید،  به دروغ نامه هایی بنام کتاب تاریخ، مراجعه نمایید،  درضمن همیشه باید اصل کتاب های تاریخی را در نظر داشت،  بارها دیده شده کتاب های جعلی و یا بازنویسی شده ای هستند،  که اشتباه یا دروغ در آنها بسیار است،  در این باره هم بارها در وبلاگ توضیح نوشته ام،  از اینگونه کتابها هرگز استفاده نمی کنم.  منابع تاریخی ما در کتاب های تاریخی ایرانی است،  همانگونه که بارها نوشته ام و شما ندیده و نخوانده اید،  بسیاری از مطالب هر کتاب حتی آنکه دروغ است مطالب قابل بهره برداری زیاد دارد.  درضمن ما در قرن ۲۱ هستیم،  بارها نوشته و گفته ام،  این وبلاگ و یا نوشته من یا هر کس دیگر را نباید صرفاً تمام دانش دانست،  بلکه باید حرفه ای تر و حرفه تر بود،  و حرفه رفتار و کردار و پندار داشت.  دقت کنید:  جوانان باهوش هم میهنم،  ایرانیان!،  خواهشاً نگذارید برای تخصصی تر بودن دیر شود.
   پرسش:  آیا می توانم بعنوان تاکتیک برای مقابله با دشمنان تاریخ ایران،  از نام و یا ترفند هایی که بنوعی دروغگویی است استفاده کنم؟
   پاسخ:  خیر به هیچ عنوان،  اگر می خواهید بدنبال واقعیت بروید و حقیقت را پیدا کنید،  پس نمی توانید و نباید به هیچ شکل دروغ بگوید،  و یا ساده لوحانه حقه بازی نمایید.  شما اگر می خواهید یک ایرانی واقعی باشید،  باید در تمام مراحل زندگی خودتان واقعی و بدور از دروغ زندگی کنید که هیچ،  بلکه باید با دروغگویی هم مبارزه نمایید.  آموزش و پروش سنتی قرن گذشته باعث شده،  بسیاری توانایی های خودشان را کم ببینند،  و نتوانند با تحقیق و تحلیل های مستقل قوی علمی سازش داشته باشند.  همان سیم خاردار نامرئی را که در بالا نوشتم بشناسید و بیابید و پاره کنید،  و همیشه بیاد دعای داریوش بزرگ باشید. 
   پرسش:  چرا شما در جایی از دریای خزر بعنوان مازندران و یا کاسپین نام برده اید؟
   پاسخ:  بمنظور موتور های جستجو گاهی در جملات از نام های متفاوتی استفاده می کنم،  اما در مطالب توضیح داده ام،  مثلاً در دریای مازندران نوشته ام،  که این دریا در زمانی مازندران و کاسپین گفته می شد،  و امروزه خزر است.  من شخصاً از زبان مردمان سن و سال دار محلی مدرسه نرفته،  که امروزه خیلی کم هستند،  مانند پیران گیلک، گالش، طالش،  در ۳۰ تا ۴۰ سال گذشته شنیدم،  که می گویند دریای خزر،  و هیچ کدام از مازندران یا کاسپین نمی گویند،  و در زبان تاریخی آنها نام های دیگر برای این دریا غیر از خزر وجود ندارد.  ولی در زبان تاریخی مردم ترکمن نمی دانم که چه می گفتند،  یاد آور شوم مهمترین منبع اطلاعاتی ما پیران مدرسه نرفته محلی بودند،  که متأسفانه امروزه تقریباً وجود ندارند.
خط میخی
   تصویر تصویر کتیبه دعای داریوش بزرگ،  اهورامزدا این کشور را بپاید از سپاه دشمن، از خشکسالی و از دروغ.  به این کشور نیاید، نه سپاه دشمن، نه خشکسالی و نه دروغ.  مشروح در کتیبه های ایران،  عکس شماره ۲۸۵۷.
   انوش راوید:  داریوش جان،  دعایت بعد از ۲۵ قرن نگرفته،  دروغ بیداد می کنه،  دشمن هم دور ایران را پر از اسلحه مدرن کرده و نقشه های بدی در سر داره،  بخاطر قطع درختان و از بین بردن طبیعت خشکسالی هم اومده،  تو هم مثل کوروش آسوده بخواب،  بی خیال!!!!
    توجه:  اگر وبسایت ارگ به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبسایت و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبسایت بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.
 
این نوشته در تاریخ ایران ارسال و , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *